باز صدام می کنند . انگار وقت رفتن است .

باید بری لبه پرتگاه یا خواهی پرید یا به زمین پرتاب می شوی .

من خواهم پرید . زمین برای من تنگ است . من در زمین جا نمی شم .

 من برای پریدن آفریده شده ام برای بالا رفتن و از بالا دیدن .

 من را آفرید تا آسمان را بشکافم تا اوج تا نهایت تا بی نهایت بالا برم .

 از این بالا همرو می بینم . به یاد همه هستم .

 این بالا جا برای همه ما هست .

 اگه بخوای خیلی زود میارنت اینجا .

من عاشق بالا رفتنم،

 عاشق از بالا دیدنم ...